BURASI EZELDEN BERİ SEVMİYOR YAKILMAYI/Nurettin Durman

Kaç defa yakıldıysa doğdu gene yakılan yerlerinden

Küllerinden doğarmış ya tekrarından Zümrüdüanka

Doğunca güneş şehrin üzerine bir daha muhabbetle

Tekrarından çıkar meydana çiçeklerin kokusu elbet

Irmağın şehri bölen unutulmaz güzelliği çıkar

Aşk çıkar, sevda çıkar, çıkar vuslatın zirvesine

Belki burada bir nebze gönül işlerini konuşmak lazım

Bin bir gece masallarını Bağdat çarşısını velhasıl

İmam-ı Azamın santim santim ipekli kumaşlarını

Zindan hatıralarını kazımak için belleğimize.

Burası neresi diyeceksiniz ama söylemeyeceğim

Çünkü Afrika dediydim siyahî gözyaşlarına boğulduydu

Kaç asır beyazlatmak için uğraşan eli kırbaçlı ağalar

İnsanın onuru üzerine pamuk tarlalarında kumar oynadılar

Kadına kadın erkeğe erkek demediler

Demediler de ne oldu diyeceksiniz bir Afrikalı edasıyla

Evet, uyanırsa Afrika dediydim gene diyorum Afrika.

Bunu ortaya koymak için kâhin olmaya gerek yok

İnsanı insana kırdırmanın zevkini yaşıyor Amerika

Yaşıyor Avrupa, yaşıyor teatral bir coşku içersinde

Yaşıyor yalnızlaştırılmış doğu, anası ağlamış batı

Kanaatkâr insanları Nepal’ın, acıyı kanıksamış Afgan’ın

Şunun veya bunun Çeçeni olamazsınız biliyorum

Moskova kızar buna siz temenna çakarsınız tez elden

Gene biliyorum başımızda büyük bir bela dolaşıyor.

Bunu bilenler bilir bunu işgalciler de bilir

Ben bilirim sen bilirsin dünya âlem bilir

Öyleyse ne var duracak ne tutuyor bizi böyle

Sormalı mutlaka işgalin adı nedir sormalı

Günü güne ekleyince arada kalan zaman

Çıkar ortaya elbet; sormalı, aşkla sormalı

Kaç ölü insan kaç litre petrol eder, sormalı

Canlı bombasıyla, ölümün kol gezdiği çarşısıyla

Çocuk ölümleriyle füzelerin vurduğu evleriyle

Dünyanın döndüğünü göremeyen bebekleriyle

Bunları sormalı, mutlaka sormalı, evet sormalı.

Burası yeryüzü, burada işleniyor bu cinayetler.

20:25 - 3/12/2008 - yorum yaz